Buku “Pendedahan di Parlimen” dengan Kata Pengantar oleh DS Anwar Ibrahim

 

Buku pertama Kajian Politik untuk Perubahan (KPRU – Political Studies for Change) berjudul “Pendedahan di Parlimen: Dasar dan Cabaran Malaysia” kini diterbitkan dengan kata pengantar oleh Ketua Pembangkang Dewan Rakyat, Dato’ Seri Anwar Ibrahim.

Buku ini disunting oleh Pengarah Eksekutif KPRU, Ooi Heng dan memberi tumpuan kepada topik-topik penting tatkala Malaysia berada di ambang perubahan.  

Sebagai sebuah badan pemikir dan penyelidikan, KPRU berharap kelahiran buku ini dapat memanjangkan wacana yang mengangkat dasar kepedulian rakyat.

Buku setebal 290 halaman ini berharga RM28 (tidak termasuk kos kiriman) dan merupakan penerbitan bersama KPRU dengan Strategic Information and Research Development Center (SIRD). Sesiapa yang berminat untuk membelinya sila emel Ooi Heng melalui ooiheng@gmail.com dengan menyatakan nama, nombor telefon bimbit, alamat dan bilangan tempahan.

 

**Petikan Kata Pengantar Dato’ Seri Anwar Ibrahim**

Berbeza dengan sistem parlimen di India, Indonesia, United Kingdom dan Australia, ahli-ahli Parlimen di Malaysia tidak diperuntukkan dengan pegawai penyelidik. Justeru, penubuhan Kajian Politik Untuk Perubahan (KPRU) sebagai sebuah pasukan penyelidikan yang digerakkan oleh saudara Ooi Heng dan sekumpulan anak-anak muda yang komited dalam membantu urusan penyelidikan dan penyediaan maklumat sebagai dukungan terhadap peranan wakil-wakil rakyat pembangkang sewajarnya dihargai dan dimanfaatkan sebaiknya. Komitmen mereka sememangnya bererti dalam memudahcara tugas serta tanggungjawab seseorang wakil Parlimen yang secara umumnya berperanan untuk menggubal undang-undang dan juga dasar yang melibatkan kepentingan rakyat dan negara.

Parlimen seharusnya menjadi “gelanggang” rasmi di mana segala bentuk perbincangan, perbahasan dan persetujuan melibatkan dasar negara termasuk aliran keluar masuk wang awam dikawal selia secara telus dan terbuka. Dalam erti kata lain, Parlimen bukan sekadar platform untuk perbahasan dasar-dasar yang berkait dengan kepentingan rakyat, bahkan seharusnya ia bersifat luwes yakni berupaya berperanan sebagai pemantau yang menjadi penimbang tara kepada ketelusan pentadbiran kerajaan yang memerintah.

  

**Terjemahan Bahasa Inggeris Kata Pengantar**

Terjemahan nama buku –  “The Parliament Exposed: Policies and Challenges of Malaysia”

Unlike the parliamentary system in India, Indonesia, United Kingdom and Australia, members of Parliament in Malaysia are not provided with research officer. Therefore, the establishment of Political Studies for Change (KPRU) as a research team that is driven by Ooi Heng and his group of young people committed to conducting research and providing information as a form of support to the opposition elected representatives should be appreciated and utilized properly. Their commitment is indeed meant to facilitate the task and responsibility of Parliament representative, whose role is to enact laws and policies affecting the national interest.

Parliament should be a “court” where all forms of formal discussion, debate and agreement involving national policy including flow in and out of public funds should be regulated in a transparent and open manner. In other words, Parliament is not just a platform for policy debate related to the interests of the people; it should even be flexible enough to act as a watchdog and as an arbitrator to supervise the transparency of government administration.

 

**Terjemahan Bahasa Cina Kata Pengantar**

Terjemahan nama buku – 《透析国会:国家政策与未来挑战》

有别于印度、印尼、英国与澳洲的国会制度,马来西亚的国会议员并没有获得研究员的分配。有鉴于此,政改研究所(KPRU)的成立——一支由王维兴所推动的研究团队,以及由一群年轻人献身协助并处理研究工作及提供信息与资料,以作为对反对党内人民代议士的支持——应被给予肯定以及充分地被善用。他们的付出是为了减轻一个国会议员在针对牵涉到国家与人民利益的法律和政策制定方面所扮演的角色和责任。

国会应作为一个正式的“球场”——任何有关国家政策的讨论、辩论和协议,包括公共资金的进出,都应以透明与公开的方式监管着。换句话说,国会不只是一个辩论攸关人民利益政策的平台,更应灵活且有能力扮演监察者的角色,以衡量政府在执政方面的透明度。

 

 

Pandangan Awal terhadap Laporan Awal Pelan Pembangunan Pendidikan

Pendahuluan

Pelan Pembangunan Pendidikan (PPP) telah pun dilancarkan oleh Perdana Menteri Datuk Seri Najib Tun Razak. Menurut beliau,[1] PPP bersifatkan futuristik, berani, telus, menyeluruh dan demokratik dan ianya dirangka untuk membantu setiap pelajar sekolah di Malaysia merealisasikan bakat yang telah dikurniakan kepadanya. Beliau juga menyatakan bahawa hasil daripada PPP ini akan memenuhi impian dan asiprasi rakyat negara.

Akan tetapi, sejauh mana kekukuhan pendapat beliau adalah terbuka untuk dibahaskan. Di antara persoalan berkenaan kenyataan Najib ialah kewujudan lompong dalam kebenaran pelaksanaan kuasa autonomi oleh pejabat daerah dan sekolah daripada apa-apa keputusan yang dibuat oleh Kementerian Pelajaran. Kebebasan melaksanakan kuasa desentralisasi langsung tidak dibincangkan dalam laporan awal PPP ini. Sepertimana pembaharuan yang diimpikan oleh Najib, suatu pembaharuan terhadap cara sekolah mengendalikan pelaksanaan keputusan yang berbeza dari keputusan pusat Kementerian seharusnya ditangani atau sekurang-kurangnya dirujuk untuk laporan PPP yang sepenuhnya.

Pada masa yang sama, laporan awal PPP ini juga tidak menyentuh secara menyeluruh mengenai para guru yang gagal mencapai prestasi cemerlang. Persoalan yang timbul adalah sama ada memindahkan guru berprestasi rendah ke fungsi lain akan menyelesaikan masalah sistem pendidikan dalam negara? Adakah tindakan ini bersifat proaktif terhadap cita-cita seseorang untuk menjadi seorang guru yang berdedikasi akan tetapi gagal mencapai standard yang ditentukan oleh Kementerian Pelajaran? Adakah tindakan ini adil kepada guru-guru yang berdedikasi, guru yang disayangi oleh para pelajarnya tetapi gagal mencapai “standard” yang ditetapkan oleh Kementerian Pelajaran? Ketentuan mengenai standard Kementerian Pelajaran adalah samar-samar lantas, berpotensi menjadi sebuah alat penyelewengan. Persoalan ini timbul ekoran pengamatan berkenaan standard kementerian dalam beberapa aspek penting khususnya keputusan pelajar. Keputusan murid sekolah saban tahun sering dilaporkan sebagai cemerlang dari segi bilangan murid yang mendapat A, tetapi anehnya, pelajar Malaysia masih jauh ketinggalan berbanding pelajar negara lain meskipun jumlah A begitu merangsangkan? Apakah “Taburan Normal” yang pernah didakwa sebagai panduan dalam penilaian standard murid, kalau wujud, akan dijadikan rujukan dalam penilaian standard guru?

Kelompangan laporan awal PPP ini tidak terhenti di situ. Penerbitan laporan ini juga melihatkan terdapatnya kekurangan penekanan oleh Kementerian Pelajaran dalam pembangunan modal insan negara ini berbanding dengan negara-negara maju seperti Korea Selatan dan Singapura. Pembangunaan modal insan yang signifikan untuk pembangunan negara, untuk memastikan para pelajar kita membesar menjadi individu yang lengkap bukan sahaja kemahiran menghafal, tetapi lengkap dengan kemahiran-kemahiran lain yang membenarkan para pelajar kita bersaing dengan para pelajar dari negara-negara maju seperti Korea Selatan, Singapura dan Finland.

Angka Tidak Tepat

Selepas Najib mengambil alih jawatan sebagai Perdana Menteri pada tahun 2009, beliau telah melaksanakan beberapa pelan peralihan yang menurut beliau berpotensi untuk mentransformasi negara kepada sebuah negara berpendapatan tinggi menjelang tahun 2020. Namun prestasi sistem pendidikan negara yang gagal untuk mencapai keputusan yang memberangsangkan pentas antarabangsa telah menjadi satu halangan dalam perjalanan Malaysia menjadi sebuah negara maju mahupun sebuah negara berpendapatan tinggi menjelang tahun 2020.

Menurut laporan awal PPP ini, Malaysia menduduki tempat ketiga terbawah dalam Penilaian Pelajar Antarabangsa (PISA) 2009 bagi ujian Matematik, Sains dan membaca. Dalam penilaian yang terkini, hampir 60% pelajar sekolah Malaysia gagal mencapai paras minimum dalam penilian subjek Matematik. Begitu juga peratusan rendah yang dicapai oleh para pelajar Malaysia dalam kemahiran membaca dan subjek Sains iaitu sebanyak 44% dan 43%.

Jadual 1: Perbandingan Kedudukan Pisa 2009+ Malaysia dengan Negara Lain

Sumber: Laporan awal PPP

Merujuk kepada Jadual 1, Malaysia berada di tangga 55, 54 dan 52 bagi Bacaan, Matematik dan Sains, masing-masing berada di belakang negara Thailand. Walaupun Malaysia berada di tangga hadapan Indonesia, akan tetapi, pada masa yang sama Malaysia berada di tangga yang lagi rendah berbanding negara Croatia, Republik Slovak juga Ireland. Ini menandakan kegagalan pelajar Malaysia dalam menandingi kebolehan menguasai kemahiran mengira, membaca dan menganalisis sesuatu perkara. Ianya juga menandakan kekurangan dalam budaya membaca yang membawa kepada minat belajar dalam dan luar kelas.

Korea Selatan yang pada satu ketika mempunyai ekonomi yang lebih lemah daripada Malaysia, kini menguasai dan mendahului Malaysia dalam ketiga-tiga bidang; Matemaik, Sains dan membaca. Persoalan yang tidak dijawab oleh laporan awal PPP ini mahupun oleh Najib ialah di mana silap kita sebagai ekonomi yang dikenali sebagai “salah satu tiger economy of South East Asia”? Persoalan yang timbul ialah di mana silap kita dalam merancang sistem pendidikan Malaysia? Malah negara jiran kita yang kecil, Singapura telah mendahului kita dari pencapaian Matemaik, Sains dan membaca.

Najib berkata bahawa tiada keaiban dalam berasa malu mengakui bahawa Malaysia menduduki tempat ketiga terbawah dalam PISA 2009 dalam ujian matematik, membaca dan sains. Beliau menyifatkan tindakan ini oleh kerajaan Malaysia sebagai suatu tindakan berani dalam menghadapi realiti dan ini menunjukkan keupayaan Malaysia untuk mengubah situasi tersebut.

Namun persoalan yang bebas untuk dibahaskan adalah sama ada ini mencukupi untuk mengatakan bahawa kerajaan persekutuan ikhlas dalam menangani masalah sistem pendidikan negara ini setelah 55 tahun memegang pentadbiran negara pasca laporan PPP? Kerajaan persekutuan menunjukkan bahawa purata jumlah perbelanjaan bagi pendidikan negara ini adalah sebanyak 16 peratus daripada perbelanjaan keseluruhan Belanjawan Negara dari tahun 2008 hingga tahun 2012. Jumlah ini merupakan jumlah yang tinggi berbanding dengan negara lain. Jadual kedua yang dipetik daripada Laporan awal PPP telah menunjukkan Malaysia berada di kedudukan kedua selepas Thailand berkenaan perbelanjaan pendidikan asas jika berbanding dengan Korea, Hong Kong dan Jepun atau negara-negara lain.

Jadual 2: Perbelanjaan Pendidikan Asas Sebagai Peratus Jumlah Perbelanjaan Kerajaan bagi Malaysia dan Negara setara

Sumber: Laporan Awal PPP

Namun begitu, selepas diteliti oleh Kajian Politik untuk Perubahan (KPRU), ianya didapati bahawa angka yang diterbitkan oleh laporan awal PPP dalam Jadual 2 ini adalah kurang tepat berbanding angka yang dikeluarkan oleh Laporan UNESCO mengenai perbelanjaan Korea ke atas pendidikan negara mereka.[2] Menurut laporan tersebut,  perbelanjaan kerajaan Korea dalam pendidikan asas adalah sebanyak 20 peratus daripada perbelanjaan nasional dan jika ianya digabung dengan pendidikan tinggi, peratus tersebut mencapai sebanyak 24 peratus dan bukan 11 peratus yang ditunjuk oleh laporan PPP. Lantas, ini merupakan salah satu daripada perkara-perkara yang mengelirukan dan menimbulkan pertanyaan. Seharusnya, laporan-laporan penting seperti laporan awal PPP yang bertanggungjawab mengenai perancangan pendidikan negara adalah tepat dan bebas daripada fakta-fakta yang mengelirukan rakyat.

Jadual 3: Anggaran Perbelanjaan Kementerian Pelajaran Tahun 2008 – 2012

Tahun

2008

2009

2010

2011

2012

Mengurus

27,268,030,471

28,822,699,753

28,253,024,345

29,360,378,000

32,698,787,200

Pembangunan

4,681,213,992

5,136,579,263

4,971,703,030

6,402,584,700

4,581,995,900

Jumlah

31,949,244,463

33,959,279,016

33,224,727,375

35,762,962,700

37,280,783,100

Jumlah besar Belanjawan

202,640,721,366

208,154,659,798

191,498,805,000

213,987,217,000

232,832,900,000

Peratus daripada Keseluruhan Belanjawan (%)

15.8

16.3

17.3

16.7

16.0

Sumber: Laporan Belanjawan Persekutuan

Jadual 3 yang dikemaskini oleh KPRU menunjukkan bahawa selama 5 tahun peruntukan kerajaan kepada Kementerian Pelajaran dikekalkan pada 16-17 peratus daripada jumlah keseluruhan Belanjawan Negara. Penemuan ini membuktikan kekurangan kajian terperinci oleh kerajaan persekutuan dalam penentuan keadaan sebenar sistem pendidikan negara, terutamanya dalam menentukan penyelesaian kepada kos mentadbir yang semakin meningkat, jumlah pelajar yang semakin meningkat dan penyelesaian kepada bilangan guru yang tidak mencukupi dalam sekolah-sekolah.

Manakala, walaupun Kementerian Pelajaran mendapat peruntukan sebanyak RM36 bilion pada tahun 2011. Namun (Sila lihat Jadual 4) didapati 61 peratus daripada peruntukan tersebut digunakan untuk operasi pendidikan, 18 peratus digunakan untuk perbelanjaan pembangunan, hanya 3 peratus diperuntukkan untuk pembangunan profesionalisme keguruan, dan sebanyak 11 peratus diperuntukkan untuk pembayaran berbentuk “ONE-OFF”.

Jadual 4: Pecahan Peruntukan Belanjawan 2011 di Kementerian Pelajaran

Sumber: Laporan Belanjawan Persekutuan

Jadual 4 menjelaskan pecahan penggunaan peruntukan kerajaan BN dalam perkara sistem pendidikan negara. Sebahagian besar (60 peratus) daripada peruntukan di bawah Kementerian Pelajaran digunakan untuk operasi pendidikan; iaitu pentadbiran di sekolah-sekolah. Manakala hanya 1 peratus diperuntukan untuk melaksanakan dasar dan pembangunan pendidikan Kementerian Pelajaran dalam sekolah-sekolah berbanding dengan peratusan sebanyak 18 peratus yang digunakan untuk perbelanjaan pembangunan di bawah Kementerian Pelajaran. Manakala 11 peratus peruntukan digunakan untuk membayar program-program “One-Off” seperti Program Susu 1Malaysia dan penyelenggaraan sekolah dan asrama.

Ketidaksamaan pengagihan peruntukan di bawah Kementerian Pelajaran ini menunjukkan bahawa hanya peratusan yang kecil iaitu 1 peratus yang digunakan untuk penambahbaikan pelajar menurut dasar-dasar pendidikan yang dilancarkan oleh Kementerian Pelajaran. Ini juga menunjukkan ketirisan di pihak Kementerian kerana sebahagian besar peruntukan digunapakai untuk kegunaan pejabat-pejabat berbanding kegunaan ke atas penambahbaikan pembelajaran para pelajar di sekolah-sekolah. Persoalan yang timbul adalah di bawah pentadbiran kerajaan BN, adakah peruntukan untuk kegunaan pejabat-pejabat lebih penting daripada memastikan para pelajar dapat belajar dalam keadaan kondusif dan efektif berteraskan dasar-dasar pendidikan?

Jadual 5: Sasaran Program Untuk Semakan Semula pada 2015

Sumber: Laporan Awal PPP

Jadual 6: Sasaran Program Untuk Semakan Semula pada 2015 (Bahasa Inggeris)

Sumber: Laporan Awal PPP

Seperti yang dapat dilihat dalam Jadual 5 dan 6 di atas, Ekshibit 6-10 bagi penerbitan bahasa Inggeris dan bahasa Melayu merupakan dua perkara yang berbeza lantas mengelirukan para pembaca mengenai apa yang ingin dicapaikan oleh kementerian dalam pembentangan laporan awal PPP ini. Ekshibit 6-10 penerbitan laporan awal PPP dalam bahasa Melayu menyatakan program-program yang disasarkan oleh kementerian untuk mengalami pemotongan peruntukan dan di antara program-program sekolah yang disasarkan ialah program Bantuan Makanan Asrama, program Skim Pinjaman Buku Teks (SBPT) dan program Susu 1Malaysia. Manakala bagi Ekshibit yang sama dalam penerbitan bahasa Inggeris pula, pemotongan peruntukan disasarkan kepada beberapa kategori. Di antara kategori yang akan mengalami pemotongan peruntukan ialah peruntukan untuk elaun perjalanan dan penginapan, menambahkan jumlah sekolah bagi satu kontrak untuk perkhidmatan profesional, layanan mesra (hospitality) dan mengurangkan peruntukan bagi pembekalan bahan.

Persoalan yang timbul ialah mengapa kementerian menerbitkan dua Ekshibit yang berbeza bagi perkara pengurangan peruntukan program-program? Jumlah penjimatan yang disasarkan juga mempunyai perbezaan. Dalam penerbitan bahasa Melayu, jumlah yang disasarkan adalah sebanyak RM579-813 juta manakala dalam penerbitan bahasa Inggeris pula jumlah yang disasarkan adalah sebanyak RM190 juta.  Kalau perbezaan ini bukan masalah teknikal, maka Pperbezaan dalam pembentangan maklumat memberikan gambaran ketirisan kewangan yang serius berlaku dan penerbitan maklumat yang berbeza ini juga mencerminkan kekurangan ketelusan kementerian dalam memperbaharuai sistem pendidikan melalui pembaharuan pentadbiran kementerian.

Keperluan Desentralisasi Kuasa Pentadbiran dalam Pembaharuan

Ini membuka kepada persoalan kekurangan ketelusan Kementerian dalam melaksanakan desentralisasi yang akan memberi kuasa autonomi kepada pejabat daerah dan para pengetua untuk menentukan program kurikulum dan ko-kurikulum yang sesuai untuk sekolah dalam daerah yang ditadbir. Najib mahupun laporan ini gagal untuk menjelaskan sama ada desentralisasi atau pemusatan kuasa autonomi yang akan dilaksanakan oleh kerajaan dalam usaha pembaharuan sistem pendidikan pasca laporan  awal PPP ini.

Gambar Rajah 1: Cadangan Laluan Bagi Guru yang Secara Konsisten Berprestasi Rendah

Sumber: Laporan Awal PPP

Laporan awal PPP ini juga gagal untuk menyiarkan cara kementerian menentukan minat dan kekuatan para pelatih guru sebelum mereka ditugaskan. Sebagaimana juga laporan ini juga gagal untuk menyiarkan bagaimana guru-guru yang didapati yang tidak dapat ditugaskan mengikut kekuatan mahupun minatnya akan ditugaskan di sekolah berbeza. Laporan awal PPP ini gagal untuk menyatakan kaedah yang digunakan untuk tentukan faktor yang menentukan sekolah mana yang akan ditugaskan kepada guru yang mana.

Sepertimana Gambar Rajah 1 di atas, guru yang berprestasi tinggi akan dikembalikan kepada laluan normal manakala guru yang mencapai hasil yang dipindahkan ke fungsi lain. Di samping kekaburan penjelasan mengenai sistem sokongan yang akan diberikan kepada para guru yang berprestasi rendah, gambar rajah di atas gagal menjelaskan cara dan tempoh masa guru tersebut akan dinilai. Tiada ukuran mengenai apa yang dimaksudkan dengan ukuran prestasi berdasarkan kompetensi. Terdapat kekaburan mengenai apa yang dimaksudkan dengan kompetensi. Juga terdapat kekaburan mengenai apa yang dimaksudkan dengan ‘hasil yang mungkin dicapai’. Laporan ini gagal untuk menyatakan mengenai kayu ukur yang digunakan untuk menentukan apa yang dimaksudkan dengan ‘hasil yang mungkin dicapai’.

Keengganan kerajaan untuk menerbitkan empat laporan[3] oleh UNESCO, World Bank, laporan panel yang diketuai oleh bekas Naib Canselor Universiti Sains Malaysia (USM) Tan Sri Dzulkiflee Abdul Razaq dan sebuah lagi laporan sebuah panel yang diketuai oleh Tan Sri Wan Zahid Wan Noordin hanya akan menyebabkan spekulasi orang awam mengenai ketelusan kerajaan untuk membawa sebarang perubahan bermakna kepada sistem pendidikan dalam negara.

Pegawai Cekap Digalakkan, Ketidakcekapan Dibiarkan?

Gambar Rajah 2: Cadangan Transformasi Struktur Kementerian

Sumber: Laporan Awal PPP

Sama seperti keengganan kerajaan untuk menerbitkan empat laporan ini, begitu juga keengganan kementerian untuk membersihkan senarai pegawai yang tidak cekap. Ianya akan membawa kepada bubble yang akan menjejaskan usaha kerajaan untuk merevolusikan sistem pendidikan dalam negara. Memindahkan pegawai yang tidak cekap ke bahagian atau tempat lain tidak akan membantu usaha pembaharuan kerajaan ini. Lambat laun, bubble ini akan pecah dan dalam konteks usaha pembaharuan sistem pendidikan ini, pecahnya bubble ini akan memberi kesan negtaif kepada aliran ke bawah sistem pendidkan negara. Mana-mana pegawai atau staf atau para guru dan pengetua yang tidak cekap akan menjejaskan prestasi dan keupayaan para pelajar untuk memajukan diri mereka lantas, mengalahkan tujuan pembaharuan sistem pendidikan negara ini melalui kenderaan PPP.

Gambar Rajah 2 menggambarkan harapan kementerian untuk menyelesaikan masalah pentadbiran bertindih di antara pihak sekolah, daerah dan kementerian. Akan tetapi, seperti yang sudah dijelaskan dalam perenggan di atas, dengan hanya memindahkan pegawai yang tidak cekap, masalah kaedah pelaksanaan dasar oleh pentadbiran kementerian dan sekolah tidak akan selesai. Lambat-laun, susunan organisasi pentadbiran yang berbentuk piramid ini akan mengembang dan ianya akan kembali pada bentuk asal. Untuk menjayakan kaedah piramid ini, seharusnya kementerian pelajaran menguruskan jumlah staf yang kembung iaitu sebanyak 32,200 orang kepada bilangan yang lebih strategik untuk menjayakan susunan organisasi piramid tersebut.

 

Masalah Teknikal atau Ketirisan?

Dalam usaha memperbaharui infrastruktur, kerajaan telah membelanjakan lebih daripada RM20 bilion untuk perkara ini sahaja. Namun, keadaannya masih kekal di mana infrastruktur elektrikal bagi 57 peratus sekolah menengah iaitu 1,293 daripada 2,285 buah sekolah berada dalam keadaan yang teruk manakala 30 peratus daripada sekolah menengah mengalami situasi infrastruktur fizikal berada dalam keadaan getir.

Gambar Rajah 3: Mengenal Pasti Jurang Infrastruktur di Sekolah-Sekolah

Sumber: Laporan Awal PPP

Gambar Rajah 3 menunjukkan bahawa walaupun dengan peruntukan sebanyak RM20 bilion dari tahun 2006 hingga 2010, kerajaan masih tidak dapat menyelesaikan masalah-masalah yang membelenggu sekolah-sekolah di Malaysia. Rancangan Malaysia Ke-9 membelanjakan sebanyak 80 peratus daripada peruntukan RM19,771 juta pada penambahbaikan insfrastruktur fizikal, namun, 27 peratus sekoah masih tidak mempunyai makmal komputer untuk kegunaan para pelajar dan guru sekolah. Begitu juga bagi makmal sains di mana 20 peratus sekolah masih tidak mempunyai makmal sains bagi pembelajaran para pelajarnya.

 

Penutup Kata

Laporan yang telah dibanggakan sebgai laporan awal revolusi dalam pembaharuan dalam sistem pendidikan ini merupakan suatu kesamaran yang menyeluruh. Ianya merupakan suatu aksi publisiti pra-pilihan raya umum yang akan datang. Walaupun ianya hanya merupakan sebuah laporan awal, akan tetapi, suatu laporan yang kononnya bakal membawa pembaharuan kepada sistem pendidikan di Malaysia seharusnya lengkap dan tidak mengelirukan rakyat Malaysia. Seharusnya kerajaan bersikap telus dengan menerbitkan sekali empat laporan bersama-sama dengan pelancaran laporan awal PPP ini bagi menampilkan keikhlasan kerajaan dalam memperbaharui sistem pendidikan negara.

Pembaharuan yang efektif dan proaktif tidak memerlukan perbelanjaan berbilion-bilion ataupun jutaan. Ia memerlukan sekumpulan individu yang bersemangat untuk membantu memajukan pembelajaran para pelajar supaya mereka dapat membesar menjadi seorang warga yang proaktif dalam masyarakat. Sumbangan kumpulan individu tersebut secara profesional sewajarnya dipandangan berat tanpa campur tangan politik dan kesemua laporan yang menyokong dan tidak menyokong laporan PPP didedahkan untuk tatapan dan penilaian. Perubahan kosmetik tidak akan memberi manfaat kepada para pelajar. Tidak menerbitkan laporan-laporan lain berkenaan serentak dengan pelancaran awal laporan awal PPP ini juga tidak membantu keadaan.

Dengan itu, ia dapat disimpulkan pada peringkat awal bahawa pelancaran awal laporan awal PPP ini hanyalah sebuah retorik Najib untuk mendapat keyakinan rakyat terhadap “keikhlasan” kerajaan BN dalam menerajui pembaharuan dalam negara.


[1] New Straits Time, New Education BluePrine Goes Beyond Politics, 11 September 2012, http://www.nst.com.my/latest/new-education-blueprint-goes-beyond-politics-1.142169#

[2] UNESDOC, The Impact Of Economic Crisis On Higher Education, 2012

http://unesdoc.unesco.org/images/0021/002171/217144e.pdf