Kes Ganjil Perak dan Negeri Sembilan: Persekongkolan SPR dan Kecacatan sistem PRU

Pelaksanaan Pilihan Raya Umum (PRU-13) yang dicemari oleh pelbagai penipuan dan kontroversi mengakibatkan kebebasan dan keadilan Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) dipersoal oleh para pengundi dan rakyat Malaysia. Ia juga mendedahkan sektor awam yang diperkudakan oleh kerajaan Barisan Nasional (BN) selama setengah abad merentasi sempadan antara negara dan antara parti politik. Bersama kerjasama SPR sewaktu PRU-13 ini, BN berjaya mengekalkan kuasa mentadbir walaupun kadar sokongan BN dalam keputusan PRU-13 telah jatuh kepada kurang daripada separuh.

Pengerusi BN Datuk Seri Najib Tun Razak menyalahkan keputusan PRU-13 kepada “tsunami Cina”. BN mendakwa walaupun mereka gagal meraih sokongan etnik Cina, BN sebenarnya meraih sokongan daripada kumpulan etnik yang lain. Dalam dunia politik BN selama setengah abad ini, rejim pemerintah telah bergabung dengan sektor awam sambil mempromosi ideologi politik BN melalui media-media arus perdana bahawa erti BN adalah persamaan dengan maksud sebuah negara atau nasional dan bukannya sebuah parti politik semata-mata. Begitu juga, BN turut memanipulasi sektor awam seperti Jabatan Pendaftaran Negara (JPN) dan SPR untuk melaksanakan pelbagai tipu helah dalam pilihan raya di samping menimbulkan konstroversi insiden-insiden keganasan politik.

Badan pemikir Kajian Politik untuk Perubahan (KPRU) mendapati bahawa BN mendakwa mereka telah meraih sokongan daripada etnik lain selain daripada etnik Cina, lantas, ini mengakibatkan rejim BN mengekalkan status politik mereka dalam PRU ini. Namun begitu, kadar sokongan dan jumlah kerusi di negeri Perak dan Negeri Sembilan tidak selari jika ianya dibandingkan dengan negeri-negeri yang lain. Secara amnya, pertumbuhan kadar sokongan akan membawa peningkatan jumlah kerusi Dewan Undangan Negeri (DUN). Namun keadaan tersebut tidak dilihat dalam PRU-13 ini.

Sebagai contoh negeri Perlis (Sila lihat Jadual 1) melihatkan Pakatan Rakyat (PAKATAN) hanya meraih satu kerusi DUN di Perlis menjelang PRU-12 pada tahun 2008, di mana kadar sokongan menyumbang sebanyak 39.9 peratus. Manakala, dalam PRU-13 ini, PAKATAN meraih dua kerusi DUN, lantas kadar sokongan adalah selari dengan jumlah kerusi DUN kerana sokongan melonjak sebanyak 44.3 peratus.  Sebaliknya, kadar sokongan kepada BN menurun sebanyak 4.8 peratus daripada 60.1 peratus tahun 2008 kepada 55.4 peratus pada tahun 2013. Ini melihatkan kadar sokongan selari dengan penurunan jumlah kerusi DUN. Namun, dengan anehnya, negeri Perak dan Negeri Sembilan mengalami satu fenomena yang berbeza daripada negeri-negeri lain; iaitu PAKATAN mengalami peningkatan kadar sokongan tetapi jumlah kerusi DUN telah dikurangkan dalam negeri-negeri tersebut.

Kadar undi meningkat tapi jumlah kerusi menurun?

 

Jadual 1Kadar pengundian dan Jumlah kerusi antara PAKATAN dan BN

 

2013

2008

Peningkatan/

Penurunan

Jumlah kerusi DUN

Peningkatan/

Penurunan

Kadar Sokongan undian

 

BN

PAKATAN

BN

PAKATAN

BN

PAKATAN

BN PAKATAN
Negeri Jumlah Kerusi DUN Kadar Sokongan Undian (%) Jumlah Kerusi

DUN

Kadar Sokongan Undian (%) Jumlah Kerusi

DUN

Kadar Sokongan Undian (%) Jumlah Kerusi

DUN

Kadar Sokongan Undian (%) Jumlah Kerusi

DUN

Jumlah Kerusi

DUN

Kadar Sokongan Undian (%)

Kadar Sokongan Undian

(%)

Perlis

13

55.4

2

44.3

14

60.1

1

39.9

-1

1

-4.8

4.4

Kedah

21

50.6

15

48.5

15

46.8

21

53.2

6

-6

3.8

-4.7

Kelantan

12

43

33

53.7

6

44.7

39

55

6

-6

-1.8

-1.3

Terengganu

17

51.4

15

48.5

24

55.1

8

44.7

-7

7

-3.7

3.7

P.Pinang

10

31.6

30

67.8

11

36.9

29

63

-1

1

-5.3

4.8

Perak

31

44.9

28

54.7

26

46.5

33

53.3

5

-5

-1.6

1.4

Pahang

30

55.2

12

44.4

38

59.5

4

40.5

-8

8

-4.3

3.8

Selangor

12

39

44

59.4

20

44.3

36

55.4

-8

8

-5.3

4

N. Sembilan

22

51

14

47.3

21

54.7

15

45.1

1

-1

-3.7

2.2

Melaka

21

53.8

7

46.2

23

57.4

5

42.6

-2

2

-3.6

3.6

Johor

38

54.9

18

45

50

65.3

6

34.7

-12

12

-10.3

10.3

Sabah

49

55

11

35.9

59

61.6

1

32.5

-10

10

-6.6

3.4

Malaysia

276

47.4

229

50.9

307

51.4

198

47.6

-31

31

-4

3.2

Nota: Calon parti STAR yang memenangi kerusi DUN di Sabah pada PRU-13 dan calon bebas yang memenangi kerusi DUN di Kedah dan Pahang pada PRU-12 digolongkan bersama jumlah kerusi BN.

Sumber: laman web SPR dan akhbar bahasa Cina.

 

Rajah 1: Penurunan Kerusi DUN dibandingkan dengan Peningkatan Kadar Sokongan PAKATAN di Negeri Sembilan

 Negeri sembilan

 

 

PAKATAN memenangi sejumlah 15 kerusi DUN di Negeri Sembilan (Rajah 1) menjelang PRU-12 tahun 2008. Kadar sokongan kepada PAKATAN pada PRU-12 adalah sebanyak 45.1 peratus. Pada PRU-13 baru-baru ini, PAKATAN hanya memenangi 14 kerusi DUN di Negeri Sembilan, namun begitu, kadar sokongan telah meningkat kepada 47.3 peratus. Sebaliknya, BN memenangi sejumlah 21 kerusi DUN di Negeri Sembilan pada PRU-13 dan kadar sokongan kepada BN adalah sebanyak 54.7 peratus. Walaupun dengan kemenangan tambahan 1 kerusi pada PRU-13, kadar sokongan kepada BN sebenarnya menurun daripada 54.7 peratus kepada 51 peratus, iaitu penurunan sebanyak 3.7 peratus. Di samping itu, Perak juga mengalami keadaan yang sama dengan Negeri Sembilan; iaitu kadar sokongan yang tidak selari dengan jumlah kerusi yang dimenangi.

 

Rajah 2: Penurunan Kerusi DUN dibandingkan dengan Peningkatan Kadar Sokongan PAKATAN di Perak

perak2

 

PAKATAN memenangi sejumlah 33 kerusi negeri di Perak pada PRU-12 tahun 2008 (Rajah 2), dengan kadar sokongan mencapai 53.3 peratus. Lantas, PAKATAN berjaya merampas rejim kerajaan negeri Perak dari BN. Walau bagaimanapun, pada tahun 2013, PAKATAN hanya memenangi 28 kerusi negeri di Perak, iaitu penurunan sebanyak 5 kerusi negeri. Akan tetapi pada masa yang sama, kadar sokongan kepada PAKATAN telah meningkat kepada 54.7 peratus.

Sebaliknya, BN memenangi 26 kerusi DUN Perak pada tahun 2008, dengan kadar undi sebanyak 46.5 peratus. Ini melihatkan BN memenangi sejumlah 31 kerusi DUN dengan peningkatan sebanyak 5 kerusi pada PRU-13 ini. Akan tetapi pada realitinya, kadar undi BN dilihat menurun daripada 46.5 peratus kepada 44.9 peratus. Walaupun kadar sokongan adalah petunjuk sebagai hala tuju sokongan rakyat terhadap sesebuah parti politik, akan tetapi penurunan kadar undi ini telah memberikan BN kemenangan kuasa politik di Perak dalam PRU-13!

PAKATAN mengambil alih kerajaan negeri Perak daripada cengkaman BN pada tahun 2008 dengan kemenangan sebanyak 33 kerusi DUN. Namun begitu, BN menggunakan cara licik dan tidak beretika untuk merampas kembali kuasa pentadbiran kerajaan negeri PAKATAN di Perak dengan menyebabkan 4 anggota Ahli DUN PAKATAN keluar daripada PAKATAN dan memberi sokongan kepada BN. Insiden ini telah menidakkan Perlembangaan Persekutuan dan mengabaikan prinsip demokrasi rakyat memilih PAKATAN sebagai kerajaan negeri dan pelantikan Menteri Besar oleh PAKATAN.

Mahkamah Persekutuan kemudiannya memberi pengiktirafan kepada keputusan Sultan negeri Perak yang mengabaikan Perlembangan Persekutuan dan membawa kepada punca PAKATAN kehilangan kuasa politik di Perak selepas 11 bulan mentadbir.

 

PRU13 ‘ibu segala penipuan’

Insiden rampasan kuasa pentadbiran kerajaan negeri di Perak adalah satu contoh baik menunjukkan usaha BN menghalang PAKATAN mengambil alih kuasa pentadbiran daripada tangan BN kerana ianya melihatkan BN sebagai sebuah parti politik yang sanggup memperkudakan kuasa sektor awam dan insititusi raja yang sepatutnya menegakkan prinsip keadilan dan kesaksamaan demi kepentingan politik tersendiri. Menjelang PRU-13 ini, ianya dapat dilihat bahawa kadar sokongan dan jumlah kerusi DUN yang diraih oleh PAKATAN adalah tidak selari di samping ianya turut mendedahkan kewujudan penipuan dalam pilihan raya yang membawa kesan negatif kepada ketelusan pelaksanaan PRU-13.

Pada PRU-13 ini, BN berjaya mengekalkan status politik mereka akan tetapi kejayaan tersebut diselitkan dengan kemenangan yang tipis iaitu hanya kemenangan 133 kerusi Parlimen daripada 222 kerusi Parlimen. Berbanding dengan PRU 2008, BN kali ini mengalami kehilangan sebanyak 7 kerusi Parlimen dan 31 kerusi DUN di seluruh negara. Kadar sokongan BN daripada 51.4 peratus juga menurun kepada 47.7 peratus.  Sebaliknya, kadar undi PAKATAN meningkat daripada 47.6 peratus pada tahun 2008 kepada 50.9 peratus pada tahun 2013. Lantas, ianya dapat dilihat bahawa PAKATAN berjaya meraih lebih dari separuh sokongan para pengundi. Namun, PAKATAN masih gagal untuk mengambil alih kuasa pentadbiran kerajaan pusat. Ini berpunca daripada SPR yang memainkan peranan bersekongkol dengan rejim pemerintah,  dan melaksanakan sistem pilihan raya yang tidak adil.

Kontroversi-kontroversi lain PRU-13 termasuklah dakwat kekal yang didakwa senang dicuci, pekerja asing yang disyaki turut mengundi, dakwaan SPR menandatangani borang 14 sebelum kiraan undi atau tidak memberikan salinan borang 14 selepas kiraan undi, insiden-insiden keganasan politik, dan Kelab Kebajikan Pulau Pinang 1Malaysia pro-BN yang didakwa memberikan sogokan wang tunai kepada para penduduk kawasan DUN Air Putih, iaitu kawasan yang dimenangi oleh Lim Guan Eng pada tahun 2008.

Pelbagai insiden di atas menunjukkan SPR bersifat berat sebelah dan  ini bersama faktor-faktor yang telah dinyatakan membawa BN kepada pentadbiran berterusan selama 56 tahun sambil menikmati keistimewaan-keistimewaan politik. Pada masa yang sama, BN menggunakan tipu helah tidak beretika untuk memastikan pentas persaingan antara PAKATAN dan BN tidak adil mahupun sama rata. Keadaan ini, sekali dengan sistem first-past-the-post yang mnguntungkan rejim pemerintah, akhirnya membawa kepada keputusan PRU yang tidak munsabah aneh iaitu peningkatan dalam kadar sokongan dan undian kepada PAKATAN, pada masa yang sama, jumlah kerusi DUN dikurangkan.

KPRU mempercayai bahawa jika masalah struktur melibatkan sektor awam, terutamanya SPR yang terus menuruti pucuk pimpinan BN, maka impian rakyat bagi perubahan rejim atau pertukaran kerajaan tidak akan tercapai. SPR telah mengabaikan dakwaan-dakwaan penipuan dalam pilihan raya dengan kerap. Dakwaan-dakwaan yang telah diabaikan termasuklah pendaftaran undian yang mencurigakan iaitu dakwaan pendaftaran berulang warga Sabah dan Sarawak di negeri-negeri lain, isu penyempadanan semula kawasan pilihanraya, dan dakwaan keputusan pengundi pos pengundi di luar negara dan tentera yang tidak telus.

Oleh sedemikian rupa, sistem pilihan raya yang tidak adil mengakibatkan kekalahan kepada PAKATAN walaupun PAKATAN telah meraih sokongan yang lebih daripada separuh para pengundi serta kegagalan PAKATAN untuk mengambil alih kuasa pentadbiran negara ini dengan berpaksikan prinsip demokrasi, iaitu kemenangan majoriti pengundi.

Pengerusi SPR, Tan Sri Abdul Aziz Mohd Yusof dan Timbalan Pengerusi SPR Datuk Wan Ahmad Wan Omar telah didedahkan sebagai bekas ahli parti UMNO. Mereka kemudiannya menggunakan taktik pendirian “tidak ingat” dan “tidak pernah membayar yuran keahlian tahunan” sebagai alasan untuk terus menyandang jawatan-jawatan sebagai Pengerusi dan Timbalan Pengerusi SPR.

Namun, PRU-13 telah membuktikan SPR tidak boleh melaksanakan tugas-tugas mereka secara profesional kerana akibat latar belakang parti politik kedua-dua pegawai senior mereka yang mempengaruhi kebolehan melaksanakan tanggungjawab mereka secara telus. Ini adalah kerana Abdul Aziz Mohd Yusof dan Wan Ahmad Wan Omar telah membiarkan penipuan berlaku sepanjang tempoh pilihan raya PRU-13 ini tanpa sebarang perasaan bersalah.

KPRU mempercayai SPR dan JPN telah menjadi pembela kuasa pentadbiran BN sewaktu pentadbiran berterusan BN selama 56 tahun. Oleh itu, demi menegakkan prinsip-prinsip demokrasi dan pilihan raya yang adil dan saksama, SPR mestilah diperbaharui dengan menangani segala kelemahan dalam struktur organisasi dan pentadbiran. Selain itu sektor awam juga memerlukan penstrukturan semula dan menamatkan fenomena amalan kronisme.

 

Penutup

Pasca PRU-13, PAKATAN mengadakan Perhimpunan Suara Rakyat Suara Keramat di seluruh negara dan usaha PAKATAN ini berjaya meraih sambutan bersemangat daripada rakyat Malaysia. Ini menunjukkan rakyat seluruh negara menuntut sistem pilihan raya yang adil dan saksama. Di samping itu, Pasukan Siasatan PRU-13 PAKATAN dijangka membuat rayuan di mahkamah mengenai keputusan 27 kerusi Parlimen PRU-13 pada hujung bulan Mei ini.  27 kerusi Parlimen tersebut melibatkan kerusi-kerusi yang meraih kemenangan tipis termasuklah kerusi di Machang, Bentong, Pasir Gudang, Titiwangsa, Bagan Serai, Setiawangsa, Segamat, Balik Pulau, Kuala Kangsar, Kulim-Bandar Baru dan lain-lain.

Akan tetapi, sebarang peluang untuk memperbetulkan keputusan PRU-13 adalah sangat tipis di bawah rejim pentadbiran BN.  Walau bagaimanapun, perhimpunan yang diadakan di setiap negeri dan usaha PAKATAN untuk menuntut PRU yang adil di bawah undang-undang telah menonjolkan sikap tidak putus asa PAKATAN dan rakyat untuk melindungi hak-hak dan kepentingan rakyat di bawah sistem demokrasi demi masa hadapan Malaysia.

Akhir kata, KPRU berpendapat walaupun rakyat Malaysia mengidamkan PRU-14 nanti akan berjaya membawa kepada perubahan rejim atau pertukaran kerajaan bagi mengakhiri rejim BN; akan tetapi jika JPN meneruskan tindakan memberi kad pengenalan kepada warga asing dan bukannya warga Malaysia, disamping SPR terus mengabaikan tututan PAKATAN dan Gabungan Pilihanraya Bersih dan Adil (Bersih) untuk mengemaskini senarai nama pengundi, menutup sebelah mata kepada insiden penipuan pilihan raya dan pihak berkuasa yang tidak menangani masalah keganasan politik, maka sebarang pertukaran kerajaan atau penukaran rejim, sebagai proses bagi negara demokrasi tidak akan berlaku di Malaysia walaupun negara ini digelar sebagai sebuah negara demokrasi.

Rakyat Malaysia kini berhadapan masalah struktur institusi awam yang genting. Sebarang reformasi atau perubahan dalam jangka masa lima tahun ini hanya akan tercapai jika BN mempunyai kesedaran untuk melakukan sebarang reformasi atau perubahan kepada masalah-masalah ini. Kegagalan atau keengganan BN untuk menyedari fakta ini hanya akan membawa kekecewaan kepada rakyat Malaysia tidak kira sama pada masa kini atau dalam jangka masa lima tahun akan datang.

 

 

Lima Sebab Kenapa PAKATAN Harus Menang di Sabah Sarawak

Badan pemikir Kajian Politik untuk Perubahan berpendapat bahawa penduduk di negeri Sabah dan Sarawak seharusnya memberi peluang kepada diri mereka untuk membawa suatu perubahan besar ke dalam hidup mereka.

Ini berikutan beberapa faktor.

Faktor utama melibatkan isu Projek IC atau Projek M yang didakwa memberi kad pengenalan bewarna biru kepada pendatang asing seperti warga Filipina, Indonesia and Pakistan. Ianya telah dikatakan jumlah pendatang asing di Sabah adalah sebanyak 1.7 juta orang di mana negeri Sabah hanya mempunyai jumlah penduduk sebanyak tiga juta orang penduduk. Kedua-dua negeri Sabah dan Sarawak telah mengalami peningkatan secara mendadak dalam jumlah penduduk bagi kedua-dua negeri tersebut. Malah menurut bekas senator di Dewan Rakyat dan ahli Dewan Undangan Negeri (DUN), Chong Eng Leong, sehingga 2012, terdapat 700,000 individu yang diberikan kewarganegaraan di bawah Projek IC dan 200,000 dari jumlah tersebut berada dalam senarai pilihan raya. Negeri Sabah pula sehingga 2012, mempunyai 926,638 orang pengundi.

Malah, Datu Agbimudin Kiram, yang mendakwa dirinya sebagai Sultan Sulu yang juga bertanggungjawab untuk pencerobohan di Lahad Datu pada bulan Februari yang lepas juga dikatakan adalah seorang bekas penjawat awam tetapi pada masa yang sama tidak memegang kad pengenalan bewarna biru. Namun, persoalaan yang timbul adalah jika Kiram tidak diberikan kad pengenalan bewarna biru, bagaimanakah Kiram dapat dilantik sebagai seorang penjawat awam?

Soal Projek IC ini menghantui rakyat negeri Sabah yang terpaksa bersaing dengan warga asing yang meraih manfaat melebihi dari warga tempatan kerana mempunyai kad pengenalan Malaysia manakala warga tempatan negeri Sabah pula diketepikan hak mereka sebagai warga Malaysia untuk memperolehi kad pengenalan Malaysia. Warga tempatan menyalahkan kerajaan BN, terutamanya bekas Perdana Menteri, Dr Mahathir atas pelaksanaan Projek IC namun, sehingga kini, kerajaan BN masih enggan mengambil sebarang tindakan ke atas beliau dan mana-mana individu yang bertanggungjawab menjual hak rakyat Malaysia kepada pendatang asing dengan harga yang murah. Ini adalah walaupun Dr Mahathir pernah mempertahankan pemberian kewarganegaraan kepada warga asing di Sabah sebagai perbuatan “sah” dan menafikan sebarang pengetahuan tentang apa-apa pertimbangan politik yang terlibat.

Faktor kedua adalah kadar kemiskinan di Sabah dan Sarawak yang sehingga kini masih tidak ditangani walaupun kerajaan BN telah mentadbir kedua-dua negeri tersebut selama 56 tahun. Sehingga 2010, sebanyak 1.8 juta dari 3.225 juta populasi di Sabah hidup dalam kemiskinan. Angka ini persamaan dengan 60 peratus dari jumlah keseluruhan penduduk negeri Sabah. Kadar gaji minimum bagi negeri Sabah dan Sarawak juga lebih rendah dari kadar gaji minimum di Semenanjung Malaysia walaupun harga barangan di kedua-dua negeri tersebut adalah dua hingga tiga kali ganda dari harga barangan di Semenanjung Malaysia akibat dasar kabotaj yang dilaksanakan oleh kerajaan BN. Ianya harus diingatkan garis kemiskinan di Sabah adalah sebanyak RM1,048 dan di negeri Sarawak pula, ianya adalah sebanyak RM912. Ianya juga telah disahkan oleh Jabatan Perangkaan Malaysia bahawa negeri-negeri Sabah dan Sarawak merupakan negeri pertama dan negeri kedua termiskin masing-masing.

Ketua Menteri negeri Sarawak, Tan Sri Taib Mahmud pula menyatakan negeri Sarawak merupakan negeri ketiga terkaya dalam Malaysia. Negeri Sabah pula bertanggungjawab untuk mengeluarkan 192,000 tong minyak petroleum sehari, lantas membantu negara Malaysia meraih tempat ketiga tertinggi di rantau Asia Pasifik selepas China dan India. Begitu juga, di mana kekayaan Taib Mahmud telah meraih sebanyak USD$15 bilion, rakyat di negeri tersebut merupakan yang kedua termiskin di Malaysia.

Faktor ketiga adalah penindasan hak tanah adat orang asli di negeri Sabah dan Sarawak. Walaupun negeri Sabah dan Sarawak merupakan antara negeri-negeri yang terkaya dalam Malaysia dengan sumber-sumber asli seperti minyak, kayu balak dan minyak kelapa sawit, namun hak tanah orang asli di kedua-dua negeri tersebut terjejas akibat sifat tamak kroni-kroni kerajaan negeri Sabah dan Sarawak. Dalam satu kes di Beluran, Sabah, para penduduk kampung mengadu bahawa ketua kampung mereka membenarkan tandatangannya digunakan oleh orang luar untuk merampas tanah milik penduduk kampung tersebut pada tahun 1980-an. Tanah tersebut dijual kepada sebuah syarikat perladangan namun pihak berkuasa mengambil keputusan untuk tidak menyiasat syarikat tersebut.

Sehingga 2013, masih terdapat 200 kes di mahkamah yang masih belum diselesaikan berkenaan pencabulan ke atas tanah adat milik orang asli di Sarawak. Manakala sebuah kes di Sabah pula, iaitu di daerah Tongod, dimana 16 buah perkampungan kini berusaha untuk melawan tanah mereka sebesar 38,000 ekar dari dibangunkan untuk sebuah projek agropolitan. Ini berikutan kerajaan negeri Sabah menyatakan para penduduk di perkampungan tersebut tidak mempunyai hak ke atas tanah adat mereka.

Secara amnya, hak orang asli di Sabah dan Sarawak ditolak ke tepi oleh kerajaan BN BN sementara pendatang asing meraih segala hak milik mereka. Segala kekayaan yang sepatutnya menjadi milik orang asli di kedua-dua negeri tersebut dirampas oleh kerajaan negeri mereka. Manakala laporan Suhakam mengenai hak tanah adat orang asli dalam Malaysia sehingga kini masih tidak dikeluarkan oleh kerajaan BN walaupun ianya telah disiapkan sebelum pembubaran Parlimen Malaysia. Pengeluaran laporan tersebut disekat kerana laporan tersebut menjumpai mendapati bukti mengenai penyalahgunaan kuasa dan penipuan yang menjejaskan keadaan orang asli. Oleh kerana keengganan kerajaan BN untuk menyiarkan laporan ini kepada orang awam, Sarawak Report telah mengambil keputusan untuk menerbitkan laporan Suhakam tanpa kebenaran kerajaan BN di laman sesawangnya.

Faktor keempat adalah projek pembinaan 12 empangan di seluruh Sarawak yang dirancang oleh kerajaan BN pada Julai 2008. 12 empangan pada awalnya dirancang untuk dibina di Ulu Air, Metjawah, Belaga, Baleh, Belepeh, Lawas, Tutoh, Limbang, Baram, Murum dan Linau. Manakala empangan Batang Air akan dibesarkan. 12 empangan ini akan menambah kapasiti bekalan tenaga elektik sebanyak 600 peratus dengan penambahan kuasa elektrik yang dibekalkan oleh 2,400MW empangan Bakun. Hanya selepas penentangan hebat oleh penduduk tempatan, terutamanya orang asli tempatan, kerajaan negeri Sarawak menyatakan negeri tersebut hanya akan membina empat dari 12 empangan tersebut.

Pada tahun 2012,  kontraktor yang terlibat dalam pembinaan Empangan Murum bernilai RM3billion di tengah Sarawak diselar oleh Timbalan Menteri Kebudayaan dan Warisan Sarawak, Liwan Lagang kerana memberi layanan buruk kepada orang Penan dan Kenyah yang terjejas oleh pembinaan empangan tersebut. Kira-kira 350 orang Penan, wanita dan kanak-kanak berkhemah menyekat jalan-jalan ke tapak empangan. Manakala pembinaan Bakun pula berjaya menarik lebih 200 saman yang difailkan terhadap projek pembinaan Bakun. Malah penempatan semula di Sungai Asap yang dibuka selepas pembinaan empangan Bakun telah mendapat reputasi sebagai sebuah kawasan setinggan yang mana keadaannya lebih teruk dari penempatan asal kaum Penan.

Manakala bagi pembinaan empangan Murum, rancangan penempatan semula kaum Penan melibatkan kaum Penan akan dipindahkan di kawasan-kawasan terpencil, di kawasan pinggiran perladangan kelapa sawit, di mana mereka dihalang untuk membuka ladang atau kebun milik sendiri dan menjana pendapatan sendiri. Juga, bagi dua tahun pertama, setiap keluarga akan dibayar sebanyak RM850 sebulan dan RM500 sebulan bagi dua tahun seterusnya. Selepas empat tahun ini, tiada sebarang pembayaran akan dibuat kepada kaum Penan. Malah 14 hektar tanah yang diberikan kepada kaum Penan bukan sahaja tanah berkualiti rendah ianya juga telah dirampas oleh syarikat perladangan kelapa sawit.

Faktor terakhir adalah penyakit rasuah oleh kedua-dua Ketua Menteri Sabah dan Sarawak.

Pada tahun 2012, ianya telah ditemui bahawa Ketua Menteri Sabah, Datuk Seri Musa Aman mempunyai akaun bank di Swiss Bank UBS di Hong Kong bernilai USD$29.6 juta. Ini berikutan penahanan Michael Chia (Chia Tien Foh) yang ditangkap pada tahun 2008 kerana cuba menyeludup sebanyak SG$16 juta atau RM40 juta wang tunai ke dalam Malaysia dari Hong Kong. Namun siasatan kerjasama antara Hong Kong dan Malaysia telah dihalang oleh Pendakwa Raya Malaysia, Abdul Gani Pattail yang merupakan kawan rapat Musa Aman. Pada tahun 2012, Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM) telah membebaskan Musa Aman dari dakwaan rasuah dan pengubahan wang haram (money laundering) ke atas wang sebanyak RM40 juta di mana menurut SPRM, wang tersebut adalah bertujuan untuk kegunaan Umno Sabah.

Ini menunjukkan kerajaan negeri Sabah walaupun antara yang terkaya, tujuan and punca wang tersebut masih menjadi tanda tanya rakyat Malaysia. Apabila rakyat tempatan negeri Sabah sengsara kerana kemiskinan, kerajaan negeri Sabah dengan gembiranya dan tanpa mempunyai sebarang perasaan serba salah menyalurkan wang sebanyak RM40 juta bagi kegunaan parti politik walhal wang tersebut merupakan hak milik rakyat Sabah dan bukannya kerajaan negeri Sabah atau parti politik Umno.

Manakala bagi negeri Sarawak pula, selama 32 tahun mentadbir, Ketua Menteri Sarawak Tan Sri Abdul Taib Mahmud telah meraih kekayaan sebanyak USD$15 bilion, menjadikan beliau antara individu terkaya di Malaysia. Selepas video dari Global Witness menunjukkan ahli keluarga Taib Mahmud dan peguam keluarganya dengan jelas dan bangga melakukan amalan rasuah, Taib Mahmud mengambil keputusan untuk menegaskan beliau tidak akan bekerjasama dengan SPRM dan menurut beliau, beliau mempercayai SPRM merupakan sebuah badan kerajaan yang tidak jujur dan nakal. SPRM sebagai balasan pula, telah memilih untuk tidak mengambil sebarang tindakan terhadap Taib Mahmud mahupun ahli keluarga dan peguam beliau. Begitu juga ketiadaan jawapan dari kerajaan BN mahupun Perdana Menteri Datuk Seri Najib Tun Razak.

Individu seperti Musa Aman dan Taib Mahmud berpendapat mereka tidak tertakluk kepada undang-undang negara. Undang-undang negara hanya terpakai kpada mereka jika ianya membawa manfaat kepada mereka. Rakyat negeri Sabah dan Sarawak mempunyai peluang untuk bangkit menentang ketidakadilan kerajaan-kerajaan negeri Sabah dan Sarawak.

Orang asli tempatan Sarawak telah bangkit menentang pembinaan 12 empangan di Sarawak di mana akhirnya kerajaan negeri Sarawak bersetuju untuk membina hanya 4 dari 12 empangan tersebut. Warga negeri Sabah pula telah mula bangkit mementang Projek IC yang dilaksanakan oleh kerajaan BN.

Walaupun ianya merupakan suatu objektif yang sukar untuk dicapai, ianya tidak mustahil. Negeri-negeri Sabah dan Sarawak merupakan antara negeri-negeri terkaya di Malaysia dengan kekayaan sumber asli. Biarlah rakyat sebenar negeri Sabah dan Sarawak merasai kekayaan tersebut dan bukannya individu-individu seperti Musa Aman dan Taib Mahmud. PRU13 merupakan masa yang paling sesuai untuk rakyat negeri Sabah dan Sarawk mengambil semula hak mereka akan tetapi, mereka perlu mengambil keputusan untuk melakukan perubahan demi diri mereka dan masa hadapan anak-anak mereka.

Five reasons why PAKATAN Should Win in Sabah Sarawak

Political think tank Political Studies for Change (KPRU) opines that the people of Sabah and Sarawak must give themselves the opportunity for themselves to bring a significant change to their lives.

This is based on several factors.

The first factor revolves around the controversial Project IC or Project M that was claimed to award blue identity cards to foreigners in such as Filipinos, Indonesians and Pakistanis. It is said the total amount of foreigners is as much as 1.7 million for a state with only 3 million citizens. Both Sabah and Sarawak have seen a dramatic increase in citizens. Similarly, according to a former senator at the Dewan Rakyat and state assemblyman, Chong Eng Leong, until 2012, 700, 000 citizenship to foreigners were given under Project IC and 200,000 of individuals are listed in the electoral roll. The total voters in Sabah, until 2012, are approximately 926,638 voters.

Also, Datu Agbimuddin Kiram, the self proclaimed Sultan of Sulu whom was also responsible for the Lahad Datu intrusion in last February was also said to have been a former public servant of Sabah but did not hold a blue identity card. The question that must be asked is if Kiram was not given the blue identification card, how is it possible for Kiram to be elected as a public servant?

The question of the Project IC have haunted the people of Sabah whom have to compete with foreigners who have enjoyed better benefits than the local citizens while the locals have had their rights as Malaysians to obtain the Malaysian identity card shoved to the side. The locals blame the BN government and particularly the former Prime Minister, Dr Mahathir for the implementation of the Project IC. Yet, until today the BN government has no desires to take any actions against neither Dr Mahathir nor the individuals responsible for selling the rights of Malaysians to foreigners at a discount. This is even though Dr Mahathir has admitted that the act of giving citizenships to foreigners was a legal act and denies any knowledge of any considerations that was political.

The second factor is that the poverty rate in Sabah and Sarawak until today remains unchanged although the BN government have governed both states for 56 years. Until 2010, as much has 1.8 million from the 3.225 million Sabahans live in poverty. This number is approximately 60 percent of all Sabahans living in poverty. The minimum wage in Sabah and Sarawak too are lower than that in the Peninsular Malaysia even though the cabotage policy that was implemented by the BN government. It is to be reminded that the poverty line in Sabah is RM1,048 and in Sarawak, it is RM912. It is also confirmed by the Department of Statistics, Malaysia that both Sabah and Sarawak are the poorest and second poorest states respectively.

The Chief Minister of Sarawak, Tan Sri Taib Mahmud gleefully states that Sarawak is the third richest state in Malaysia. Sabah on the other hand is responsible for churning out as much as 192,000 barrels of crude oil a day, helping Malaysia become the third highest oil produder in the Asian Pacific region, after China and India. Taib Mahmud is worth USD$16 billion and yet the citizens in Sarawak remains as the second poorest in Malaysia.

The third factor is the oppression of the native land rights in Sabah and Sarawak. Even though Sabah and Sarawak are amongst the richest states Malaysia, proven by the abundance of natural resources such as oil, timber and palm oil, the native land rights of both states are systematically abused by the greed of the state governments in Sabah and Sarawak. In a case in Beluran, Sabah, the locals claimed that their village chief had allowed his signature to be used by outsiders to steal the lands of the villagers in the 1980s. Those lands were then sold off to the plantation companies with the authorities deciding no actions were to be taken against the said company.

Until 2013, there are approximately 200 court cases still unsolved with regards to the violations of the native land rights in Sarawak. In the case in the district of Tongod in Sabah, 16 villages are fighting to stop their 38,000 acres of land from being developed into an agropolitan project. This follows the decision by the state government that deem that the villagers have no right on their own native lands.

In a nutshell, the rights of the natives in Sabah and Sarawak have been sidelined by the BN government while the foreigners are swimming in the rights of the rightful locals. The riches that belonged to the natives in both states are stolen by their state governments. Meanwhile a Suhakam report with regards to the issues concerning the native land rights has been suspiciously withheld by the BN government even though it was completed before the dissolution of the Parliament. The release of the report was stopped as it contained evidence of abuse of power and fraud that ultimately affected the natives. However, an unsanctioned published of said report was published by Sarawak Report.

The fourth factor was the planned construction of 12 dams in Sarawak planned by the BN government in 2008. Those 12 dams were to be constructed in Ulu Air, Metjawah, Belaga, Baleh, Belepeh, Lawas, Tutoh, Limbang, Baram, Murum and Linau. The Batang Air dam would also be expanded. The 12 dams would increase the electricity supply to 600 percent with the additional electricity of 2,400MW by the Bakun dam. It was only after the fierce resistance by the locals that the Sarawak state government backtracked by saying that Sarawak will only construct only four out of the 12 planned dams.

In 2012 the contractors involved in the construction of the RM3billion Murum Dam in central Sarawak were slammed by Sarawak Assistant Minister for Culture and Heritage Liwan Lagang for the poor treatment of Penans and Kenyahs displaced by the project. Approximately 350 Penan men, women and children camped out blocking the roads to the dam site. Also with regards to the construction of the Bakun dam, it attaracted as much as 200 legal suits. Even the resettlement in Sungai Asap that was opened after the construction of the Bakun dam have gained the infamous reputation of becoming a ghetto worse than of the original settlements of the Penans.

As for the construction of the Murum dam, the resettlement plans of the Penans involved the Penans moved to the fringes of a palm oil plantation in which this stops them from opening their own farms and generating their own income. For the first two years, each family would be paid RM850 per month and RM500 per month would be paid for the following two years. After four years, no other payments would be made to the Penans. Even the 14 hectares of land given to the Penan are not only bad in quality; it was also taken by the oil palm plantation company.

The last factor is the corruption of both Chief Ministers of Sabah and Sarawak,

In 2012, it was found that the Sabah Chief Minister, Datuk Seri Musa Aman had an offshore account at the Swiss Bank UBS in Hong Kong worth USD$29.6 million. This follows the arrest of the Michael Chia (Chia Tien Foh) in 2008 for the attempt to smuggle SG$16 million or (RM40 million) in cash from Hong Kong to Malaysia. However, a joint investigation between Hong Kong and Malaysia was prematurely denied by the Malaysian Public Prosecutor, Abdul Gani Pattail whom was allegedly a close colleague of Musa Aman. The Malaysian Anti-Corruption Commission (MACC) have cleared Musa Aman from any allegations of corruption and money laundering of the RM40 million, in which according to MACC, the money was intended to be used by Umno Sabah.

This shows that the Sabah state government even though is one of the richest state in Malaysia, the purpose and source of said money still remains as an unanswered question. The Sabahans are reeling from poverty and the state government with glee and no feelings of guilt channelled as much as RM40 million for party use although in actual fact, the money belongs to the people of Sabah and not the state government nor the Umno.

As for Sarawak, for 32 years, Chief Minister of Sarawak, Tan Seri Abdul TAib Mahmud had gained riches worth USD1$5 billion, making him one of the richest man in Malaysia. After the infamous Global Witness video was published, Malaysians saw the family members of the Taib Mahmud family and the family lawyer clearly committing graft, yet, Taib Mahmud has arrogantly stated that he would not cooperate with the MACC as according to him, MACC is a dishonest and naughty body. MACC then took the decision to not take any actions against Taib Mahmud, his family nor his lawyer. So, is the disappointing silence of BN government and Prime Minister Datuk Seri Najib Tun Razak.

Individuals like Musa Aman and Taib Mahmud believe they are not subjected to the law of Malaysia. The law is only applicable to them when it benefits them. The people of Sabah and Sarawak have the opportunity to rise against the state governments of Sabah and Sarawak.

The natives of Sarawak have risen to fight the construction of the 12 dams in Sarawak in which it resulted in the Sarawak state government agreeing to construct only four of the 12 dams. The Sabahans too have risen up to fight againts the injustices caused by the Project IC committed by the BN government.

Although it may be a tough objective to achieve but it is not an impossible task. Both states of Sabah and Sarawak are amongst the richest states in Malaysia with the abundance of natural resources. Let the people of Sabah and Sarawak taste those wealth and not individuals such as Musa Aman and Taib Mahmud. GE13 is the most pertinent time for the people of Sabah and Sarawak to take back what is theirs, but they will have to take a leap of faith in order to make a change for themselves and also the future of their children.

The Change in Government Will Not Bring the End to the Country

Think tank Political Studies for change (KPRU) views that the change in administrating government will not bring the destruction to this country as alleged by certain quarters.

Prime Minister Datuk Seri Najib Tun Razak laid an opinion saying that Pakatan Rakyat (PAKATAN) will bring Malaysia to the brink of destruction. Meanwhile, Prof Datuk Dr. Sidek Baba said that PAKATAN whom is veraciously spreading lies and slander against the leaders of this country will never build a stable country if they were to win the 13th General Election.

KPRU will consider the examples of several countries to forward a hypothesis that the change in government will not bring any form of destruction to Malaysia.

The internal struggle within the Liberal Democratic Party (LDP) in Japan in 2007 saw the change of the Japanese government in 2009 where the Japanese LDP government was taken over by the Japanese Democractic Party. In 2012, the LDP won back the change election and regained back the Japanese government.

In the United Kingdom (UK), the country is well known for frequently changing their government. In 1983, the Conservative party was the UK government. They were the British government in the 1987 elections and the 1992 elections. In 1997, the British government was under the reign of the Labour Party. The Labour Party won the elections until 2005. In 2010, the election was won by the Conservative paty.

Even in the United States of America (USA), the notion of the changing the government is a normal practice. Former President Bill Clinton was a Democrat, former President George W.Bush was a Republican and the current American President, Barack Obama is a Democrat.

Even in Australia saw the frequent change in the government. The general elections in 1984 to 1996 saw the Australian Labour Party taking the helm as the Australian government. In the general elections from 1998 to 2007, the government was taken over by the Liberal Party. And in the 2010 general election, Australians saw the Australian Labour Party retaking back the government.

As proven by the said developed countries, the change in government is one of the basic fundamental of a democratic country. As a democratic country, the abovementioned countries have proven that the change in governments will not bring forth any sort of destruction to the country that changes it. Another similarity between Japan, UK, the USA and Australia is that all four countries are first world countries with advanced economies.

Japan is known for their advanced technological development. Even though they experience changes in the government, it does neither affect nor jeopardize the scientific and technological development, as well as their economy nor the internal security of Japan.

The UK and USA are known as major economic players in the world. The US has the reputation as being one of the countries with the strongest military capability. UK is known as the advanced welfare state. As for Australia, they are one of the most developed nations in the Asia Pacific region.

Hence for a country that dreams of changing from the status of a third world country to a first world nation, the obstacles to the changing of the government is one of the main barriers to the Malaysian dream. When Najib and Sidek Baba have indirectly noted that the change in the Malaysian government is not a good step for this country, they are in fact talking on their sole behalf. They do not represent the voice and opinions of the Malaysian people.

The change in the government provides the opportunity for the people to ensure that the administrative government is being transparent as the administrative government that failes to adhere to the voices of the people, they will be changed in the next elections. Developed nations such as the UK, US, Japan and Australia shows that the change of government is a normal practice, a practice required to ensure that government is open and transparent.

Even the PAKATAN manifesto itself does not provide any promise or indicate any intention to cause any harm to the country. PAKATAN themselves have promised the change of government will be done peacefully. The statements by Najib and Sidek Baba were not only made in mala fide, it was also a form of sedition. Do Najib and Sidek Baba realize that their statements are seditious in nature? Their statements were made with full intent to raise the feeling of fear and prejudice between the people and PAKATAN.

It also reflected the views of individuals that marinate themselves with unfounded paranoia. They intended to intimidate people against PAKATAN even when PAKATAN have never expressed any intention to bring any harm to this country.

Hence, the action by Najib and Sidek Baba, particularly Najib who is a Prime Minister, a statesmen and a representative of the people have been spreading slander, incitement and deception to confuse and scare the people and the voters in the country from carrying out their duties and discharging their intention to change the government.

This is because for a Prime Minister to state such a statement that reeks of slander and sedition just to win votes and ensure his political and personal interest is not affected reflects an individual that is not a statesman. It reflects a person that does respect the basic principles of a democratic country.

The onus is on Najib to prove to the people and the world that Malaysia is a democractic country by allowing the transition of a new government. The failure of Najib to allow such transition signals that Malaysia is heading into an autocratic country and practices extreme politics.

Hence, it is the refusal of Najib to accept the importance of changing the government that will negatively affect the economy and the future of the country. More than 1 million Malaysians have migrated to other countries as they are dissatisfied with the BN government. The act of Najib of obstructing the changing of the government will encourage more Malaysians to migrate to other countries and in turn negatively affect the trust of investors in an administration that rejects the basic principles of democracy of changing a government.

Hence, KPRU criticizes the act of Najib spreading slander and incitement concerning PAKATAN and the question of changing a government. KPRU urges the changing of the Malaysian government to be executed and let it be executed in peace.

Pertukaran Kerajaan Tidak Akan Membawa Kehancuran Negara

Badan pemikir Kajian Politik untuk Perubahan (KPRU) berpendapatan pertukaran kerajaan pentadbiran tidak akan membawa kemusnahan sepertimana yang didakwa oleh sesetengah pihak.

Perdana Menteri Datuk Seri Najib Tun Razak mengutarakan kenyataan bahawa Pakatan Rakyat (PAKATAN) akan membawa Malaysia kepada kemusnahan. Manakala Prof. Datuk Dr. Sidek Baba pula mengajukan pendapat beliau bahawa PAKATAN yang giat menabur fitnah dan memburukkan pemimpin negara tidak mungkin dapat membina sebua negara yang stabil jika mereka memenangi Pilihan Raya Umum ke-13 ini.

KPRU akan mengambil beberapa contoh dari beberapa negara untuk mengajukan sebuah hipotesis bahawa perubahan kerajaan tidak membawa kepada kehancuran.

Pergelutan kuasa dalaman Liberal Democratic Party (LDP) di Jepun pada 2007 melihatkan pertukaran kerajaan pada tahun 2009 di mana kerajaan Liberal Democratic Party diambil alih oleh parti Democratic Party of Japan.  Pada tahun 2012, parti LDP telah memenangi semula pilihan raya umum dan mengambil semula kerajaan Jepun.

Begitu juga di United Kingdom (UK) di mana negara tersebut sering bertukar kerajaan.  Pada tahun 1983, parti Conservative memegang kerajaan UK. Ini berterusan pada pilihan raya tahun 1987 dan tahun 1992. Pada tahun 1997, kerajaan UK merupakan kerajaan di bawah Labour Party.  Labour Party telah memenangi pilihan raya sehingga tahun 2005. Pada tahun 2010, pilihan raya dimenangi oleh parti Conservative.

Malah di Amerikat Syarikat juga melihatkan perukaran kerajaan yang kerap. Bekas President Bill Clinton merupakan seorang ahli parti politik Democrat, bekas Presiden  George W. Bush merupakan seorang ahli Republican dan Presiden kini Barack Obama merupakan seorang ahli politik Democrat.

Di negara Australia juga melihatkan pertukaran kerajaan yang kerap. Pilihan raya umum dari tahun 1984 sehingga 1996, Australian Labour Party telah memenanginya. Manakala pilihan raya umum dari tahun 1998 sehingga 2007, kerajaan ditadbir oleh Liberal Party. Pada pilihan raya umum tahun 2010, Australian Labour Party mengambil alih semula kerajaan.

Sepertimana yang dibuktikan oleh negara-negara maju tersebut, pertukaran kerajaan merupakan salah satu ciri sebuah negara demokratik. Sebagai sebuah negara yang demokratik, negara-negara yang telah disebut di atas menunjukkan bahawa pertukaran kerajaan tidak membawa sebarang kemusnahan mahupun kehancuran kepada negara yang menukar kerajaan. Satu lagi persamaan negara-negara Jepun, United Kingdom, Amerika Syarikat dan Australia adalah keempat-empat negara merupakan negara maju dan pemain-pemain utama ekonomi dunia. Persamaan yang ketiga dari keempat-empat negara adalah mereka mempunyai sistem dua parti. System ini membawa kepada sebuah kerajaan yang terbuka kepada sekat dan imbangan.

Jepun dikenali dengan perkembangan teknologi yang sangat maju. Walaupun mereka mengalami pertukaran kerajaan, ianya tidak menjejaskan keupayaan sains dan teknologi mereka,  ekonomi mereka mahupun keselamatan dalam negeri mereka.

Negara UK dan Amerika Syarikat pula merupakan pemain-pemain ekonomi utama di dunia.  Amerika Syarikat mempunyai reputasi sebagai antara negara yang mempunyai kekuatan tentera antara yang terkuat di dunia. UK pula mempunyai reputasi sebagai sebuah negara kebajikan yang maju. Manakala negara Australia pula merupakan salah satu negara maju yang utama di rantau Asia Pacifik.

Sistem dua parti ini juga akan membawa kepada keadaan di mana kerajaan terbuka untuk disemak dan diimbang. Walaupun sesebuah negara mempunyai pelbagai parti politik, namun kuasa semak dan imbang ini diletakkan kepada dua parti yang mempunyai paling banyak pengaruh. Di Malaysia ianya terletak kepada PAKATAN dan Barisan Nasional. Di Amerika Syarikat, ianya terletak kepada parti Democrat dan Repulican. Di Jepun, ianya parti LDP dan Democratic Party. Malah di negara kecil Malta juga mengamalkan sistem dua parti ini di mana dua parti utama negeri kecil tersebut adalah Nationalist Party dan Labour Party.

Melalui sistem ini, maklumat akan lebih pantas disalurkan kepada rakyat dan kerajaan terbuka untuk dikritik dan diperbetulkan jika ada sebarang isu, skandal atau masalah. Dalam konteks skandal-skandal yang melanda Malaysia di bawah kerajaan BN, mereka yang bertanggungjawab akan menerima hukuman adil di bawah undang-undang dan kembalikan kepercayaan rakyat kepada sistem pengadilan dan eksekutif negara. Sudah 56 tahun Malaysia berada di bawah pentadbiran kerajaan BN. Adalah sudah tiba masanya Malaysia memasuki alaf baru yang berasaskan ketelusan dan kejujuran kerajaan yang mentadbir.

Nescaya bagi sebuah negara yang bercita-citakan perubahan dari negara dunia ketiga kepada sebuah negara maju, penghalangan kepada pertukaran kerajaan merupakan halangan utama cita-cita rakyat Malaysia. Apabila Najib dan Sidek Baba secara tidak langsung menyatakan pertukaran kerajaan di Malaysia adalah sesuatu perkara yang tidak elok untuk negara ini, mereka sebenarnya berhujah untuk mereka sendiri. Mereka tidak mewakili suara dan pendapat rakyat.

Pertukaran kerajaan memberikan peluang kepada rakyat untuk memastikan kerajaan yang mentadbir bersikap telus kerana kerajaan yang gagal mendengari suara mereka akan ditukar dalam pilihan raya yang seterusnya. Negara-negara maju seperti UK, Amerika Syarikat, Jepun dan Australia menunjukkan bahawa pertukaran kerajaan merupakan sesuatu perkara yang normal, perkara yang wajib untuk memastikan kerajaan yang mentadbir bersikap terbuka dan telus.

Malah manifesto PAKATAN sendiri tidak mempunyai sebarang janji untuk merosakkan mahupun menghancurkan negara. PAKATAN sendiri menjanjikan pertukaran kerajaan yang aman. Kenyataan Najib dan Sidek Baba bukan sahaja dibuat secara mala fide, ianya juga dibuat sebagai suatu hasutan. Adakah Najib dan Sidek Baba menyedari kenyataan mereka bersifat hasutan? Kenyataan Najib dan Sidek Baba bertujuan untuk menimbulkan perasaan takut dan syak wasangka antara rakyat dan PAKATAN.

Ianya juga mencerminkan pendapat-pendapat individu-individu yang tenggelam dalam perasaan paranoia yang tidak berasas. Ianya bertujuan untuk menakut-nakutkan rakyat kepada PAKATAN walaupun PAKATAN tidak pernah mengutarakan hasratnya untuk membawa sebarang kehancuran.

Lantas, tindakan Najib dan Sidek Baba, terutamanya Najib yang merupakan seorang Perdana Menteri, seorang negarawan dan seorang wakil rakyat telah menyebarkan fitnah, hasutan dan penipuan untuk mengelirukan dan  menakutkan rakyat dan para pengundi dalam negara dari menjalankan kewajipan dan menunaikan hasrat mereka untuk menukarkan kerajaan.

Ini adalah kerana bagi seorang Perdana Menteri yang mengeluarkan kenyataan berbau fitnah dan hasutan semata-mata untuk memenangi undian dan memastikan kedudukan politik dan kepentingan persendiran dalam masyarakat tidak terjejas mencerminkan seorang individu yang tidak berwajahkan seorang negarawan. Ianya mencerminkan wajah dan pendirian seorang yang tidak menghormati prinsip-prinsip asas sebuah negara demokratik.

Najib harus membuktikan kepada rakyat dan dunia bahawa Malaysia merupakan sebuah negara demokrasi dengan membenarkan pertukaran kerajaan. Kegagalan Najib untuk membenarkan perkara tersebut mengisyaratkan bahawa Malaysia menuju kepada hala tuju sebuah negara autokratik dan mengamalkan politik ekstrem.

Lantas, ianya merupakan keengganan Najib untuk menerima kenyataan kepada kepentingan pertukaran kerajaan yang akan menjejaskan ekonomi dan masa hadapan negara. Lebih dari 1 juta rakyat Malaysia telah berpindah ke negara lain kerana tidak berpuas hati terhadap pentadbiran kerajaan BN. Tindakan Najib menghalang pertukaran kerajaan ini akan menggalakkan lagi penghijrahan secara besar-besaran rakyat negara ke luar negara dan pada masa yang sama menjejaskan kepercayaan para pelabur terhadap pentadbiran kerajaan yang mengecam sifat demokrasi iaitu, pertukaran kerajaan.

Lantas, KPRU mengecam tindakan Najib yang menyebarkan fitnah dan hasutan mengenai PAKATAN dan soal pertukaran kerajaan. KPRU menggesa pertukaran kerajaan dibenarkan berlaku dan dilakukan secara aman.

PMO and EC suspected of manipulating the GE13 A battle between democracy and hegemony

Think tank Political Studies for Change (KPRU) vehemently condemns the Prime Minister’s Office (PMO) and the Election Commission (EC) of manipulating the 13th General Election (13GE). KPRU also criticizes the EC as a body that has lost its credibility to ensure GE13 runs smoothly and transparently. The voters will face a fierce battle against the most powerful department in the country which are the EC and PMO in the efforts of the voters whom are voting for the democratic future of their country.

Parti Keadilan Rakyat (KEADILAN) de facto leader, Dato’ Seri Anwar Ibrahim claimed that the PMO is involved in the operation to bring in suspicious voters from East Malaysia to Peninsular Malaysia. According to him, at least 40,500 people will be brought through by flight to take part in the voting process. Party secretary-general Datuk Seri Tengku Adnan Tengku Mansor later acknowledge that the said flights were paid by “friends” of Barisan Nasional (BN), as it was a part of the party’s “get out the vote” campaign.

KPRU urges BN to highlight the names of the passengers on the said flight to prove they are not foreigners.

In addition, the candidate for the Batu parliamentary seat Tian Chua also questioned indelible ink for being easily washed off as a well-planned conspiracy by the EC. Hence, the mastermind of this claim is probably the EC chairman, Tan Sri Abdul Aziz.

Abdul Aziz however denied the allegations and insisted the EC is an impartial body.  However, Abdul Aziz has also been disclosed as a member of the UMNO.

KPRU said the suspicion of the PMO and the EC manipulating 13GE has led to a loss of credibility and loss of people’s trust in this general election.

“GE is very important and in which it is a battle between hegemony and democracy.”

Apparently, the EC does not take a serious attitude towards the allegations of electoral fraud and instead is churning out feeble excuses to reject their responsibilities. Thus, this displays their inability to ensure GE13 is run as a clean and transparent general election. KPRU reminds the EC that the EC is an independent body that should be themed equality and justice. But now EC has been found to be an electoral machine for political parties.

According KPRU, the EC does not care of the existence of these alleged cases of election fraud and suspects that EC serves only as an escort to a rigged election. In addition, there is a picture circulating on the internet about claiming that a group of Bangladeshis are being brought in, wearing Umno caps and are accompanied by the police. They are suspected of entering the country to take part in the election. In a disclosure by Anwar Ibrahim, the foreign citizens are probably political pawns brought in to prevent regime change in the country.

Tian Chua has lodged a police report about the easily removed indelible ink on 30th April and also urged the EC chairman to resign. However, the EC chairman has denied the allegations and explained that indelible ink is easy to clean because the bottle was not shaken by the election officials.

KPRU believe the claims regarding election fraud has erased the confidence of the Malaysian voters. In this regard, in this three days of the election campaign, KPRU urges that all voters who are eligible to vote use their right to vote to prevent the election fraud as well as the prevent foreigners from destroying the future of this country as well as the future of our children and grandchildren.

JPM dan SPR disyaki manipulasi PRU13 Pertempuran antara demokrasi dan hegemoni

Badan Pemikir Kajian Politik untuk Perubahan (KPRU) mengecam sekeras- kerasnya tidakan Jabatan Perdana Menteri (JPM) dan Suruhanjaya Pilihan Raya (SPR) memanipulasi Pilihan Raya Umum ke-13 (PRU13). KPRU turut mengkritik SPR sebagai sebuah badan yang telah hilang kredibilitinya untuk memastikan PRU13 dijalankan dengan lancar and telus. Para pengundi bakal menghadapi pertempuran keras melawan dengan Jabatan paling berkuasa di negara ini iaitu JPM dan SPR dalam usaha para pengundi mengundi untuk masa depan mereka dan demokrasi negara ini.

Ketua Umum Parti Keadilan Rakyat (KEADILAN), Dato’s Seri Anwar Ibrahim mendakwa JPM terlibat dalam operasi untuk membawa masuk pengundi yang curiga dari Malaysia Timur ke Semenanjung. Menurut beliau, sekurang-kurangnya 40,500 orang akan dibawa melalui penerbangan menjelang hari mengundi untuk mengambil bahagian dalam aktiviti mengundi. Setiausaha Agung Barisan Nasional(BN), Datuk Seri Tengku Adnan Tengku Mansor kemudiannya mengakui bahawa penerbangan khas tersebut sebenarnya adalah sebuah penerbangan yang telah diatur dan dibiayai oleh Kelab Sahabat Barisan Nasional untuk membawa pulang para pengundi untuk mengundi.

KPRU menggesa BN menyediakan senarai nama penumpang pernebangan tersebut untuk membuktikan para penumpang tersebut tidak terdiri dari warga asing.

Di samping itu, calon kerusi Parlimen Batu Tian Chua turut mengkritik soal dakwat kekal senang dihilangkan sebagai sebuah konspirasi yang dirancang dengan teliti oleh SPR. Lantas dalang konspirasi ini mungkin adalah Pengerusi SPR, Tan Sri Abdul Aziz.

Abdul Aziz menafikan dakwaan tersebut dan menegaskan SPR yang tidak menyebelahi mana-mana parti atau mana-mana pihak. Walaubagaimanapun, Abdul Aziz pernah didedahkan sebagai bekas ahli parti UMNO.

KPRU berkata, JPM dan SPR disyaki terlibat dalam memanipulasi PRU13 telah membawa kepada kehilangan kredibiliti dan kehilangan kepercayaan rakyat terhadap PRU ini.

“PRU ini amat penting dan di mana ianya merupakan medan peperangan antara hegemoni dan demokrasi.”

Selama ini, SPR tidak mengambil sikap yang serius ke atas dakwaan mengenai penipuan pilihan raya dan hanya memberikan pelbagai alasan untuk menolak tanggungjawab mereka. Lantas, ini membawa ketidakcekapan mereka untuk memastikan PRU13 adalah sebuah PRU yang bersih dan telus. KPRU mengingatkan SPR bahawa SPR adalah sebuah pertubuhan yang sepatutnya bebas dan bertemakan kesaksamaan dan keadilan. Namun sekarang ianya telah didapati SPR dijadikan mesin bagi parti politik.

Menurut KPRU, SPR tidak mengambil berat terhadap dakwaan kewujudan kes-kes penipuan pilihan raya dan ini menyebabkan SPR disyaki berfungsi sebagai pengiring pilihan raya kotor. Di samping itu, terdapat satu gambar yang diedarkan di internet mengenai kemasukan sekumpulan warga Bangladesh yang memakai topi berlambang UMNO dan diiringi dengan penjagaan polis. Mereka disyaki memasuki negara untuk mengambil bahagian dalam pengundian. Diikuti pendedahan oleh Anwar Ibrahim, warga-warga asing itu mungkin adalah bidak penting untuk menghalang perubahan rejim dalam negara.

Tian Chua telah membuat laporan polis mengenai dakwat kekal yang senang dihilangkan pada 30 April, serta menggesa Pengerusi SPR meletakkan jawatan. Namun, SPR menafikan dakwaan tersebut dan menjelaskan bahawa dakwat kekal mudah dibasuh kerana botolnya tidak digoncang oleh pegawai-pegawai pilihan raya.

KPRU percaya dakwaan-dakwaan ini mengenai penipuan pilihan raya telah menghilangkan keyakinan orang ramai. Sehubungan ini, dalam masa kempen pilihan raya tiga hari terakhir ini,  KPRU  menggesa semua pengundi yang layak mengundi menggunakan hak mereka untuk mengundi bagi menggelakkan kelemahan sistem pilihan raya dan warga asing menghancurkan masa depan tanah air dan anak cucu kita.